Skip to main content

മരണം കാത്തു കിടക്കുന്ന കുട്ടി

കുറിപ്പ്
*********
ഇത് വായിക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ നടന്നതോ, നടക്കാൻ പോകുന്നതോ അതോ ഇനി നടന്നു കൊണ്ടിരിക്കുന്നതോ ആയ യാതൊരു സംഭവത്തിനും ഞാൻ ഉത്തരവാദിയല്ല അത് നിങ്ങളുടെ ഭാവന മാത്രം.....



പ്രിയ ഉണ്ണി (Rs.2000) അറിയാൻ

അടുത്ത മാസം ഉണ്ണിക്ക്   മുന്ന് വയസ് തികയും....

ഉണ്ണി നിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥ എന്നെ വല്ലാതെ ദുഖത്തിലാഴ്ത്തുന്നു.....
എങ്കിലും പറയാതെ വയ്യ നിന്റെ ജനനം തന്നെ ഒരു മണ്ടത്തരത്തിൽ കൂടി ആയിരുന്നല്ലോ....

മഹത്തായ ആ നവംബറിലെ മണ്ടത്തരം.
നിന്റെ ജനനം പലരുടെയും മരണത്തിനിടയാക്കി....

ഒരു  ഒറ്റ രാത്രിയിൽ  നിന്റെ രണ്ടു  സഹോദരൻ മാരെ നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ കാലപുരിയ്ക്കയച്ചു അത് വച്ചു നോക്കുമ്പോൾ നിന്റെ ഇന്നത്തെ അവസ്ഥയ്ക്ക് ദുഃഖം തോന്നേണ്ടതില്ല... എന്നാലും ഞാനും നിന്നെ സ്നേഹിച്ചിരുന്ന  നിന്റെ വളർത്തച്ഛൻ ആണ് ഞാൻ  അതിനാൽ എനിക്ക് ദുഃഖം വരും എന്റെ കുഞ്ഞേ...

നീ ഇന്ന് ICU വിൽ ആണെന്ന് അറിഞ്ഞു മരണം നിന്നെ പുൽകാൻ വെമ്പി നില്കുന്നു....
പക്ഷെ എനിക്ക് അറിയാൻ കഴിഞ്ഞത്  നിന്നെ ദയാവധത്തിനു വിധേയമാക്കാൻ നിന്റെ മാതാപിതാക്കളും നിന്റെ കുടുംബക്കാരും രഹസ്യമായി  തീരുമാനിച്ചു എന്നാണ്.

എത്ര ദുഷ്ടൻമാരാണ് നിന്റെ കുടുംബം.

പക്ഷെ ഈ മരണ കിടക്കയിൽ കിടക്കുമ്പോൾ നീ അറിയണം.... കുറെ സത്യം അതും കയ്ക്കുന്ന സത്യങ്ങൾ....

നിന്റെ ജനം തന്നെ ഒരു പരസംഗത്തിൽ കൂടെ ആയിരുന്നു, ആരും നിന്റെ ജനനം ആഗ്രഹിച്ചിരുന്നില്ല....

കാല  കാലങ്ങളായി നിന്റെ ഇന്നത്തെ മാതാപിതാക്കൾ നിന്റെ സഹോദരങ്ങളായ 1000 ത്തിനെയും 500 നെയും പഴിച്ചിരുന്നു, അവർ അവരെ  വ്യഭിചാരികളും ഭീകരന്മാരുടെ കൂട്ടാളികളുമായാണ്  കണ്ടിരുന്നത് ....

2016 നവംബറിൽ നീ ജനിക്കുമ്പോൾ നിന്റെ സഹോദരൻ മാരെ നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ യമലോകത്തേയ്ക്ക് അയച്ചിരുന്നു.

ഇന്നും അവരുടെ പ്രേതം നിന്റെ മാതാപിതാക്കളെയും ഈ ദേശത്തിനെയും വിടാതെ പിന്തുടരുന്നു, എന്നിട്ടും അവർ പഠിച്ചിട്ടില്ല വീണ്ടും ഒരു കൊലപാതകം അതാണ് അതാണ് അവരുടെ ലക്ഷ്യം....

നിന്നെ ഞാൻ ആദ്യമായി കാണുന്നത് നീ ICICI ബാങ്കിന്റെ തറയിൽ നീ  കനത്ത സുരക്ഷയോടെ  ഉറങ്ങുന്നതാണ്.
ഞാൻ ഒരുപാട് വട്ടം നിന്നെ ഒളിഞ്ഞു നോക്കി പക്ഷെ അപ്പോഴെല്ലാം ബ്രാഞ്ച് മാനേജർ സൂരജ് ബദ്വാൾ എന്നെ വിലക്കി കാരണം ബാങ്കിന്റെ പുറത്തും അകത്തു മുള്ള ജനക്കൂട്ടം നിയന്ത്രിക്കാൻ കഴിയുന്നതിനും അപ്പുറം വലുതായിരുന്നു. നിന്റെ സഹോദരൻ മാരുടെ മൃത ശരീരങ്ങളും പേറിവന്നവരായിരുന്നു അവരിൽ ഏറിയപങ്കും..

അന്ന് ഞാൻ ബാങ്കിൽ സ്പെഷ്യൽ ഡ്യൂട്ടിയിൽ ആയിരുന്നു ഇന്നും നടുക്കുന്ന ഒരു ഓർമയാണ് ആ ദിവസങ്ങൾ.

നിന്റെ  സഹോദരൻ മാരുടെ വിറങ്ങലിച്ച ശരീരവും പിടിച്ചു കൊണ്ടു നിൽക്കുന്നവരുടെ ദയനിയമായ കാഴ്ച, ആ കുലപാതകങ്ങൾ നാടിനെ തന്നെ ശവപറമ്പാക്കിയിരുന്നു.

പലരും Q നിന്നാണ് നിന്റെ സഹോദരൻ മാരുടെ ശരീരം ഞങ്ങൾക്ക് കൈമാറിയിരുന്നത്.,  അതിൽ അന്ധരും, യാചകരും എന്തിനേറെ നിവർന്നു നിൽക്കാൻ ശേഷിയില്ലാത്തവർ വരെ അതിൽ ഉണ്ടായിരുന്നു...

ചിലരെ കണ്ടു എന്റെ കണ്ണുകൾ പോലും നിറഞ്ഞു പോയി...

മൃതദേഹം പേറിവന്നവരുടെ തിക്കിലും തിരക്കിലും പെട്ട് ചിലർ യമലോകം പൂകി അപ്പോഴും ചിലർ നിന്റെ വരവിനെ ആഘോഷമാക്കി എന്തൊരു വിരുദ്ധഭാസം..

കർണ്ണനെ പോലെ കവചകുണ്ഡലവുമായാണ് നിന്റെ ജനനം എന്നാണ് നാടുനീളെ നിന്റെ ബന്ധുക്കൾ പാടി നടന്നിരുന്നത്, ആദ്യമാദ്യം നിനക്ക് ഒരു വശ്യമായ സൗന്ദര്യമായിരുന്നു... എല്ലാവരും നിന്റെ സൗന്ദര്യ തെ പ്രകീർത്തിച്ചു, പക്ഷെ കാലം അതെല്ലാം തെറ്റാണെന്നു തെളിയിച്ചു.

ആദ്യം നിന്റെ കവചകുണ്ഡലത്തിന്റെ കഥ ( Nano Chip Technology ),  നിന്നെ തട്ടി കൊണ്ട് പോയാലോ അപായപെടുത്താൻ,  എന്തിനേറെ നിന്നെ  ചന്ദ്രനിൽ കൊണ്ട് പോയാലും കണ്ടുപിടിക്കാം എന്നുള്ള വാദം എത്രപെട്ടന്നാണ് പൊളിഞ്ഞത്....
എല്ലാം വ്യാജമായിരുന്നു നിന്റെ സഹോദരൻ മാരുടെ ശവശരീരത്തിന്റെ കണക്കുകൾ പോലും വ്യാജമായിരുന്നു...

ഇന്നും ഞാൻ ഓർക്കുന്നു നീ ആദ്യമായി എന്റെ കൈകളിൽ വന്നത്.
നിന്നെ ഞാൻ വല്ലാതെ സ്നേഹിച്ചരുന്നു, നിന്നെ പുറത്തേയ്ക്ക് കൊണ്ടു പോകുമ്പോൾ പലരും നിന്നെ പേടിയോടെയാണ് നോക്കിയിരുന്നത്....

നിന്നെ ഒന്നെടുക്കാൻ പലരും മടിച്ചിരുന്നു ആദ്യകാലങ്ങളിൽ, തെരുവിൽ കച്ചവടം നടുത്തുന്നവർക്ക് നീ ഒരു പേടിസ്വപ്നം തന്നെ,   അവരെ കുറ്റം പറയരുതല്ലോ കാരണം ഒരു ദിവസം നൂറോ ഇരുന്നൂറോ രൂപയ്ക്ക് കച്ചവടം നടത്തുന്നവർക്ക് നിന്റെ ഭാരം താങ്ങാൻ കെല്പില്ലായിരുന്നു...

പിന്നെപ്പോഴോ നിന്നെ ഞാൻ കൈവിട്ടു, വല്ലപ്പോഴും ഏതെങ്കിലും ATM ൽ കണ്ടുമറ്റുമായിരുന്നു പിന്നട് അതും ഇല്ലാണ്ടായി...

പക്ഷെ ഞാൻ പേടിയോടെ നോക്കുന്നത് നിനക്ക് എന്ത് സംഭവിക്കും എന്നാണ്

വീണ്ടും നിന്റെ നേർക്ക് ആ നവംബർ മണ്ടത്തരം ആവർത്തിച്ചാൽ അത് താങ്ങാനുള്ള ശേഷി നമ്മുടെ നാടിനില്ല..

ഇനിയും ഇത്തരം മണ്ടത്തരങ്ങൾ നിന്റെ മാതാപിതാക്കന്മാർ ചെയ്യുമെന്നറിയാം അവർക്ക് മണ്ടത്തരം തിരിച്ചറിയാൻ കഴിവില്ലാലോ... സ്വന്തമായി നിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ എന്ത് ചെയ്തു ഒന്ന് മില്ല മറ്റുള്ളവരെ കുറ്റം പറയുക....

വേദനയോടെ നിർത്തുന്നു..

ഇനിയും ഒരു കുട്ടിയുടെ (Rs. 2000) മരണം കാണാൻ വയ്യാത്ത ഒരു പാവം
വളർത്തച്ഛൻ

(ഷിബു തങ്കച്ചൻ, ഇടമുയ്ളക്കൽ )

Comments

Popular posts from this blog

പ്രായം

ഇനി ഒരിക്കലും ഈ പ്രായത്തിൽ നാം വരില്ല വെറുത്താലും ഇല്ലെങ്കിലും നമുക്ക് പ്രായമാകും. ഇനി ഒരിക്കലും നമ്മൾ ഈ പ്രായത്തിൽ വരില്ല. കാലം മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്നത് രസകരമായ കാര്യമല്ലേ? കാര്യങ്ങൾ അതേപടി നിലനിൽക്കണമെന്ന് നമ്മൾ  പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ സ്വാഭാവികമായി പരിണമിക്കുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മൾ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക - അവ ഇനി നമുക്ക് അനുയോജ്യമല്ല. നമ്മുടെ ബാല്യകാല കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, ഒരിക്കൽ വിലമതിച്ചിരുന്ന, വെറും ഓർമ്മകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു, കളി സമയവും ലഘുഭക്ഷണ സമയവും ആയിരുന്നു നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകുലതകൾ. ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ അടുത്ത് പിടിച്ചിരുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ശിഥിലമായതായി അനുഭവപ്പെടാം, ചിലത് വിദൂര പ്രതിധ്വനികൾ പോലെ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോകുന്നു.  നമ്മൾ സന്ദർശിച്ച സ്ഥലങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു; അവ വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടാം അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടേതല്ലാത്ത പുതിയ കഥകൾ കൈവശം വച്ചേക്കാം. നമ്മൾ എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ നമ്മുടെ യാത്രകളുടെയും വളർച്ചയുടെയും കയ്പേറിയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകളായി വർത്തിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ജീവിതത്തിൻ്റെ സ്നാപ...

ഞാൻ

രാത്രി നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ഞാൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ചിന്തകൾ നിറഞ്ഞ തലയുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ, ഈ ലോകം ഒരേ സമയം വളരെ തിരക്കും ഏകാന്തതയും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഒരു ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, അല്ലേ? നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? കടന്നുപോകുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, ചിരി നിറഞ്ഞ ഒരു മുറിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളവർ ചുറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലും, വിശദീകരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ശൂന്യതയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ, നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഏകാന്തതയും ഏകാന്തതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. നാം പിൻവലിക്കാനും പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഏകാന്തത ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഏകാന്തത നമ്മെ വേട്ടയാടുന്ന ഒരു ശാപമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു, അത് ഒഴിവാക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും. ചിലപ്പോൾ, അത് ഒഴിവാക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങളിൽ, നമ്മൾ കൂടുതൽ കുടുങ്ങിപ്പോകും. ആളുകളുടെ ഇടയിലാണെങ്കിലും ഞാൻ പൂർണ്ണമായും തനിച്ചാണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ...

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം.

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം. ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയാത്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ എങ്ങനെ അമിതമായി ചിന്തിക്കുന്നു.... സംഭാഷണങ്ങൾ അനായാസമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരോട്, എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തതയോടെയും ബോധ്യത്തോടെയും സംസാരിക്കുന്നവരോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഇതെഴുതുമ്പോൾ രാത്രി ഏറെ വൈകി, അല്ലെങ്കിൽ അതിരാവിലെ. ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നുപോകുന്ന കാറുകളോ നഗരത്തിൻ്റെ ദൂരെയുള്ള ചാഞ്ചാട്ടമോ മാത്രം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന, എൻ്റെ ജനലിനു പുറത്തുള്ള ലോകം തികച്ചും ഇരുട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നിട്ടും, ഇവിടെ ഞാൻ, ഉറക്കത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എന്നെ ആക്രമിച്ച ചിന്തകളോട് മല്ലിട്ട്, ഉണർന്നിരുന്നു. ഈ രാത്രിയിലും, മുമ്പത്തെ പല രാത്രികളിലെയും പോലെ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഞാൻ നടത്തിയ വിവിധ സംഭാഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സ്വയം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു - അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ വേട്ടയാടുന്നത്, എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവ. ഞാൻ എപ്പോഴും ഒരു കേൾവിക്കാരനാണ്. ഇത് എനിക്ക് സ്വാഭാവികമായും, ഒരുപക്ഷേ വളരെ സ്വാഭാവികമായും ലഭിക്കുന്ന ഒരു വേഷമാണ്. സംഭാഷണങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിൽ, ഞാൻ പലപ്പ...