Skip to main content

വാർദ്ധക്യം അകറ്റുന്ന മക്കൾ



വളരെ വർഷങ്ങൾക്കു മുൻപ് കോട്ടയം ജില്ലയിൽ ചെറുവള്ളി എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ അദ്ധ്യാപക ദമ്പതിമാരായ ജോസഫ് സാറും മറിയാമ്മ ടീച്ചറും താമസിച്ചിരുന്നു. ചെറുവള്ളി ഗവണ്മെന്റ് സ്കൂളിലെ മാതൃക അധ്യാപകർ, ആ കുടുംബം നാട്ടിന്നു തന്നെ മാതൃക ആയിരുന്നു. ജോസഫ് സാറിന്റെ മാതാപിതാക്കൾ ഈ അടുത്ത സമയത്താണ് മരണപ്പെട്ടത്, വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പരാധീനകൾ അധികം അലട്ടാതെ.
   ജോസഫ് മറിയാമ്മ ദമ്പതികൾക്ക് വിവാഹം കഴിഞ്ഞു 8 വർഷത്തിനു ശേഷമാണ് ഒരു കുഞ്ഞു ജനിക്കുന്നത്, അതും വളരെ നാളത്തെ നേർച്ച കാഴ്ചകൾക്ക് ശേഷം.
കുഞ്ഞു ജനിച്ചതിൽ മറിയാമ്മ ടീച്ചർ ജോലിയിൽ നിന്നും കുറച്ചു നാളത്തേക്ക് വിട്ടു നില്കാൻ തീരുമാനിച്ചു, അങ്ങനെ ഒരു ലോങ്ങ്‌ ലീവ് എടുത്തു മകനെ വളർത്താൻ തുടങ്ങി.
അങ്ങനെ രണ്ടു വർഷത്തിന് ശേഷം വീണ്ടും ഒരാൺ കുട്ടി കൂടി ജനിച്ചു.
രണ്ടാമത്തെ കുട്ടിയുടെ ജനനത്തോടെ മറിയാമ്മ ടീച്ചർ ജോലി രാജി വച്ചു... കാരണം മക്കളെ പിരിയാൻ വയ്യ അതു തന്നെ...
കൊടുക്കുമ്പോൾ ദൈവം വാരിക്കോരി കൊടുക്കും എന്നു പറഞ്ഞത് പോലെ അവർക്ക് വീണ്ടും ഒരു പെൺകുട്ടി കൂടി ജനിച്ചു....
      കാലം കടന്ന് പോയി ജോസഫ് സാറിന്റെ മക്കളും വളർന്നു,..
മൂത്ത മകൻ IIT-ചെന്നൈയിൽ  നിന്നും കമ്പ്യൂട്ടർ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞു ഇന്ത്യയിലെ തന്നെ ഏറ്റവും വലിയ സോഫ്റ്റ്‌വെയർ കമ്പനിയിൽ ചേർന്നു, രണ്ടാമത്തെ മകൻ TVM -എഞ്ചിനീയറിംഗ് കോളേജിൽ നിന്നും മെക്കാനിക്കൽ എഞ്ചിനീയറിംഗ് കഴിഞ്ഞ് വിദേശത്ത് ജോലിയിൽ പ്രവേശിച്ചു,  മകൾ MBA കഴിഞ്ഞ് ബാംഗ്ലൂരിൽ ഒരു മൾട്ടി നാഷണൽ കമ്പനിയിൽ ജോലി ചെയ്യുന്നു.
ഇതിനിടയിൽ ജോസഫ് സർ റിട്ടയർമെന്റ് കഴിഞ്ഞു ഒരു ഫുൾടൈം ഗൃഹനാഥനായി മാറി എല്ലാം കൊണ്ടും സന്തോഷത്തിന്റെ ദിനങ്ങൾ..
മക്കളെല്ലാം അവധി ദിനങ്ങൾ ആഘോഷമാക്കാൻ മാതാപിതാക്കളുടെ അടുത്ത് എത്താറുണ്ടായിരുന്നു..
കാലങ്ങൾ കഴിഞ്ഞു പോയി ജോസഫ് സാറിന്റെ മക്കളുടെ വിവാഹവും കഴിഞ്ഞു.. ആൺകുട്ടികൾ രണ്ടു പേരും വിദേശത്ത് സെറ്റിലായി എന്നു പറയാം, മകൾ ഡൽഹിയിലും.. പക്ഷെ ഓണത്തിനും ക്രിസ്തുമസിനും മുറ തെറ്റാതെ എല്ലാവരും കടുംബത്തിൽ ഒത്തുകൂടിയിരുന്നു.

ഇതിനടയിൽ ജോസഫ് സാറും മറിയാമ്മ ടീച്ചറും പേരകുട്ടികളെ കാണാൻ വിദേശ യാത്രകൾ നടത്തി, കുറച്ചു നാൾ മകളുടെ അടുത്തും പോയി താമസിച്ചു ....

കാലപ്രവാഹത്തിൽ ജോസഫ് സാറിനെയും മറിയാമ്മ ടീച്ചറിനെയും  വാർദ്ധക്യത്തിന്റെ പരാധിനതകൾ ഏറ്റെടുത്തു, മക്കളുടെ സുഖഅനേഷണം ദിവസവും  ടെലികോം ഡിപ്പാർട്ടുമെന്റിൽ കൂടി നടന്നു കൊണ്ടിരിന്നു.
ദിവസംതോറും മുണ്ടായിരുന്നു വിളികൾ ആഴ്ച്ചകളിലേക്കും മാസങ്ങളിലും പിന്നെ അത്യാവശ്യത്തിലേക്കും ഒതുങ്ങി.
ഇതിനടയിൽ മക്കളെയും പേരകുട്ടികളെയും ഒരുമിച്ച് നേരിൽ  കാണണമെന്ന മറിയാമ്മ ടീച്ചറുടെ ആഗ്രഹം മക്കൾ വീഡിയോ കാൾ വഴി നടത്തി കൊടുത്തു..
   കാലത്തിന്റെ കുത്തൊഴുക്കിൽ പിടിച്ചു നില്കാൻ കഴിയാതെ ജോസഫ് സാർ മറിയാമ്മ ടീച്ചറെ വിട്ടുപോയി...
കുറച്ചു നാളുകൾക്കു ശേഷം മറിയാമ്മ ടീച്ചർ മക്കളെ വളർത്തി വലുതാക്കിയതിനു പകരം കിട്ടിയ വലിയ ഒരു ഡൊണേഷനുമായി കോട്ടയത്തെ ഒരു മികച്ച Old-age -ഹോമിൽ അന്തേവാസിയായി...
    ഈ മക്കളെ വാർദ്ധക്യം ബാധിക്കില്ലേ......?

ഷിബു തങ്കച്ചൻ, ഇടമുളക്കൽ

Comments

Popular posts from this blog

പ്രായം

ഇനി ഒരിക്കലും ഈ പ്രായത്തിൽ നാം വരില്ല വെറുത്താലും ഇല്ലെങ്കിലും നമുക്ക് പ്രായമാകും. ഇനി ഒരിക്കലും നമ്മൾ ഈ പ്രായത്തിൽ വരില്ല. കാലം മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്നത് രസകരമായ കാര്യമല്ലേ? കാര്യങ്ങൾ അതേപടി നിലനിൽക്കണമെന്ന് നമ്മൾ  പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ സ്വാഭാവികമായി പരിണമിക്കുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മൾ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക - അവ ഇനി നമുക്ക് അനുയോജ്യമല്ല. നമ്മുടെ ബാല്യകാല കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, ഒരിക്കൽ വിലമതിച്ചിരുന്ന, വെറും ഓർമ്മകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു, കളി സമയവും ലഘുഭക്ഷണ സമയവും ആയിരുന്നു നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകുലതകൾ. ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ അടുത്ത് പിടിച്ചിരുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ശിഥിലമായതായി അനുഭവപ്പെടാം, ചിലത് വിദൂര പ്രതിധ്വനികൾ പോലെ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോകുന്നു.  നമ്മൾ സന്ദർശിച്ച സ്ഥലങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു; അവ വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടാം അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടേതല്ലാത്ത പുതിയ കഥകൾ കൈവശം വച്ചേക്കാം. നമ്മൾ എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ നമ്മുടെ യാത്രകളുടെയും വളർച്ചയുടെയും കയ്പേറിയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകളായി വർത്തിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ജീവിതത്തിൻ്റെ സ്നാപ...

ഞാൻ

രാത്രി നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ഞാൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ചിന്തകൾ നിറഞ്ഞ തലയുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ, ഈ ലോകം ഒരേ സമയം വളരെ തിരക്കും ഏകാന്തതയും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഒരു ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, അല്ലേ? നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? കടന്നുപോകുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, ചിരി നിറഞ്ഞ ഒരു മുറിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളവർ ചുറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലും, വിശദീകരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ശൂന്യതയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ, നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഏകാന്തതയും ഏകാന്തതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. നാം പിൻവലിക്കാനും പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഏകാന്തത ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഏകാന്തത നമ്മെ വേട്ടയാടുന്ന ഒരു ശാപമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു, അത് ഒഴിവാക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും. ചിലപ്പോൾ, അത് ഒഴിവാക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങളിൽ, നമ്മൾ കൂടുതൽ കുടുങ്ങിപ്പോകും. ആളുകളുടെ ഇടയിലാണെങ്കിലും ഞാൻ പൂർണ്ണമായും തനിച്ചാണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ...

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം.

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം. ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയാത്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ എങ്ങനെ അമിതമായി ചിന്തിക്കുന്നു.... സംഭാഷണങ്ങൾ അനായാസമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരോട്, എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തതയോടെയും ബോധ്യത്തോടെയും സംസാരിക്കുന്നവരോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഇതെഴുതുമ്പോൾ രാത്രി ഏറെ വൈകി, അല്ലെങ്കിൽ അതിരാവിലെ. ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നുപോകുന്ന കാറുകളോ നഗരത്തിൻ്റെ ദൂരെയുള്ള ചാഞ്ചാട്ടമോ മാത്രം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന, എൻ്റെ ജനലിനു പുറത്തുള്ള ലോകം തികച്ചും ഇരുട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നിട്ടും, ഇവിടെ ഞാൻ, ഉറക്കത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എന്നെ ആക്രമിച്ച ചിന്തകളോട് മല്ലിട്ട്, ഉണർന്നിരുന്നു. ഈ രാത്രിയിലും, മുമ്പത്തെ പല രാത്രികളിലെയും പോലെ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഞാൻ നടത്തിയ വിവിധ സംഭാഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സ്വയം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു - അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ വേട്ടയാടുന്നത്, എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവ. ഞാൻ എപ്പോഴും ഒരു കേൾവിക്കാരനാണ്. ഇത് എനിക്ക് സ്വാഭാവികമായും, ഒരുപക്ഷേ വളരെ സ്വാഭാവികമായും ലഭിക്കുന്ന ഒരു വേഷമാണ്. സംഭാഷണങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിൽ, ഞാൻ പലപ്പ...