Skip to main content

മഴ

                        മഴ
                         .......
മഴ പെയ്യുകയാണ്, മഴയ്ക്കു ശക്തി കൂടുമ്പോൾ ഒരു വല്ലാത്ത രൗദ്രഭാവമാണ്, പിന്നീട് കാതടപ്പിക്കുന്ന ഇരമ്പലും.
രാഘവൻ മഴയുടെ സംഗീതത്തിൽ ലയിച്ചു കിടക്കുകയാണ്. ആരോ വിളിക്കുന്നതായി തോന്നി കേട്ടിട്ടു അപ്പുറത്തെ നാണിയമ്മയാണന്നു തോന്നുന്നു, മനസില്ലാ മനസോടെ  കതക്‌തുറന്നു, പുറത്തു മഴയിൽ നഞ്ഞു  കുതിർന്ന നാണിയമ്മയുടെ രൂപം, പിന്നെ പടി വാതിലോളം എത്തി നിൽക്കുന്നു ചെമ്പനരുവിയിലെ വെള്ളവും.
ദേഷ്യത്തോടെ നാണിയമ്മ പറഞ്ഞു, എന്താ രാഘവ കേൾവിക്ക് വല്ല തരാറും ണ്ടോ  മഴ ഇത്രയും കടുത്തിട്ടും നീ അറിഞ്ഞില്ല, എവിടയോ ഉരുൾ പൊട്ടിന്നു പറയുന്നു, എല്ലാരും സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറാണ് നീ പെട്ടന്ന് എല്ലാമെടുത്തു വന്നേ.
അതു ശ്രദ്ധിക്കാതെ രാഘവൻ പുറത്തേക്കു നോക്കി ശരിയാണ് ചെമ്പനരുവി ഒരു മദയാനയെ പോലെ കര കവിഞ്ഞിരുന്നു.
രാഘവൻ പുറത്തേക്കു നടന്നു, കുറച്ചു നേരം നോക്കിയതിനു ശേഷം നാണിയമ്മയും തിരിച്ചുനടന്നു.
മഴ തകർക്കുയാണ്, രാഘവൻ വീടിന്റെ പിന്നിൽ നിന്നും ചെമ്പനരുവിയെ നോക്കുകുകയായിരുന്നു, നാണം കുണുങ്ങി പോലെ ഒഴുകിയ പുഴ ഇടവമാസത്തിൽ പലപ്പോഴും മദയാനയാകാറുണ്ട്.
ആർത്തലച്ചൊഴുകുന്ന ചെമ്പനരുവിക്ക് ഒരു ഭയാനക സൗന്ദര്യം. പുഴയിലേക്ക്  നോക്കി നിൽക്കേ രാഘവന്റെ മനസ് അഞ്ചാറുകൊല്ലം പിന്നിലേക്ക് പോയി.
അന്നും ഇതുപോലെ ഒരു മഴക്കാലം..
  പുറത്തെ കതകിൽ  തട്ടി വിളിക്കുന്നത് കേട്ടു കൊണ്ടാണ് ദേവകി രാഘവനെ വിളിച്ചുണർത്തിയത്, നേരം പുലർന്നു തുടങ്ങിയിരുന്നെങ്കിലും ഇരുട്ടു മാറിയിരുന്നില്ല. കതകു തുറന്ന ദേവകി ഞെട്ടി പോയി വെള്ളം പടിവാതിൽക്കൽ എത്തിയിരിക്കുന്നു. അപ്പോഴേക്കും നാണിയമ്മയുടെ ശകാരം കടുത്തിരുന്നു, ദേവകി എന്തൊരു ഉറക്കമാ ഇത്, മഴ തിമിർക്കുകയാണ്, ചെമ്പരുവി വേലി പൊട്ടിച്ചു തുടങ്ങി, എല്ലാവരും പട്ടണത്തിലെ സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ തയ്യാറായി, പെട്ടന്ന് എല്ലാം എടുത്തു വരു, ഇതും പറഞ്ഞു നാണിയമ്മ തിരിച്ചു നടന്നു.
മഴക്കാലം ചെമ്പനരുവിയുടെ ഇരു കരക്കാർക്കു ദുരിതമാണ്.
മഴക്കാറ്‌ കണ്ടപ്ലെ ദേവകി എല്ലാം കെട്ടിപൊറുക്കി വച്ചിരുന്നു കാലങ്ങളായുള്ള ശീലം...

രാഘവൻ സാധനങ്ങളെല്ലാം എടുത്തു സ്കൂളിലേക്ക് പോകാൻ വന്നു നിന്നിരുന്ന വണ്ടിയുടെ അടുത്തേക്ക് നീങ്ങി, ദേവകി താഴെ കിടന്നുറങ്ങുന്ന കാവ്യാ മോളെ വിളിച്ചുണർത്തി വീട് പൂട്ടി പുറത്തേക്കിറങ്ങാൻ തുടങ്ങി.

ദേവകിയെയും മകളെയും വിളിക്കാൻ തിരിഞ്ഞ രാഘവന്റെ സമനിലതെറ്റി, ചെമ്പനരുവി ഒരു നിമിഷം കൊണ്ട് രഘവന്റെ വീടിനെ വിഴുങ്ങിയിരുന്നു. അലറിക്കൊണ്ട് മുന്നോട്ടു ചാടിയ രാഘവനെ നാണിയമ്മയും കൂട്ടരും തടഞ്ഞു.
മഴയുടെ ശക്തി കൂടിയിരുന്നു ദൂരെ നിന്നും കൊണ്ട് രാഘവൻ വരുന്നുണ്ടോ എന്നു നോക്കിയ നാണിയമ്മ നിറകണ്ണുകളോടെ ആ കാഴ്ച കണ്ടു ചെമ്പനരുവി രാഘവന്റെ വീടിനുമുകളിൽ കൂടി ഒഴുകുന്നു..

രാഘവൻ കാവ്യമോൾ പറയുന്നത് കേട്ടു അമ്മേ അച്ഛൻ വരുന്നു അതാ മഴ നഞ്ഞു കൊണ്ട്.......

Comments

Popular posts from this blog

പ്രായം

ഇനി ഒരിക്കലും ഈ പ്രായത്തിൽ നാം വരില്ല വെറുത്താലും ഇല്ലെങ്കിലും നമുക്ക് പ്രായമാകും. ഇനി ഒരിക്കലും നമ്മൾ ഈ പ്രായത്തിൽ വരില്ല. കാലം മാറുന്നതിനനുസരിച്ച് നമുക്ക് ചുറ്റുമുള്ളതെല്ലാം എങ്ങനെ മാറുന്നു എന്നത് രസകരമായ കാര്യമല്ലേ? കാര്യങ്ങൾ അതേപടി നിലനിൽക്കണമെന്ന് നമ്മൾ  പലപ്പോഴും ആഗ്രഹിക്കുന്നു, പക്ഷേ അവ സ്വാഭാവികമായി പരിണമിക്കുകയും മങ്ങുകയും ചെയ്യുന്നു. നമ്മൾ ധരിച്ചിരുന്ന വസ്ത്രങ്ങളെക്കുറിച്ച് ചിന്തിക്കുക - അവ ഇനി നമുക്ക് അനുയോജ്യമല്ല. നമ്മുടെ ബാല്യകാല കളിപ്പാട്ടങ്ങൾ, ഒരിക്കൽ വിലമതിച്ചിരുന്ന, വെറും ഓർമ്മകളായി മാറിയിരിക്കുന്നു, കളി സമയവും ലഘുഭക്ഷണ സമയവും ആയിരുന്നു നമ്മുടെ ഏറ്റവും വലിയ ആകുലതകൾ. ഒരിക്കൽ ഞങ്ങൾ അടുത്ത് പിടിച്ചിരുന്ന അനുഭവങ്ങൾ ശിഥിലമായതായി അനുഭവപ്പെടാം, ചിലത് വിദൂര പ്രതിധ്വനികൾ പോലെ പൂർണ്ണമായും മാഞ്ഞുപോകുന്നു.  നമ്മൾ സന്ദർശിച്ച സ്ഥലങ്ങളും മാറിയിരിക്കുന്നു; അവ വ്യത്യസ്തമായി കാണപ്പെടാം അല്ലെങ്കിൽ നമ്മുടേതല്ലാത്ത പുതിയ കഥകൾ കൈവശം വച്ചേക്കാം. നമ്മൾ എടുത്ത ഫോട്ടോകൾ നമ്മുടെ യാത്രകളുടെയും വളർച്ചയുടെയും കയ്പേറിയ ഓർമ്മപ്പെടുത്തലുകളായി വർത്തിക്കുന്നു, ഇപ്പോൾ മറ്റൊരു ജീവിതത്തിൻ്റെ സ്നാപ...

ഞാൻ

രാത്രി നടക്കുമ്പോൾ മനസ്സ് അസ്വസ്ഥമായിരുന്നു. ഞാൻ ജീവിച്ച ജീവിതത്തെ കുറിച്ച് ചിന്തിച്ച് ചിന്തകൾ നിറഞ്ഞ തലയുമായി നിൽക്കുകയായിരുന്നു. ചിലപ്പോൾ, ഈ ലോകം ഒരേ സമയം വളരെ തിരക്കും ഏകാന്തതയും അനുഭവപ്പെടുന്നു. ഒരു ആൾക്കൂട്ടത്തിൽ നിങ്ങൾ ഒറ്റയ്ക്കാണെന്ന് തോന്നിയിട്ടുണ്ട്, അല്ലേ? നിങ്ങൾക്ക് എപ്പോഴെങ്കിലും അങ്ങനെ തോന്നിയിട്ടുണ്ടോ? കടന്നുപോകുന്ന ആൾക്കൂട്ടത്തിനിടയിൽ, ചിരി നിറഞ്ഞ ഒരു മുറിയിൽ, അല്ലെങ്കിൽ നിങ്ങളുടെ അടുത്തുള്ളവർ ചുറ്റപ്പെട്ടപ്പോൾ പോലും, വിശദീകരിക്കാൻ പ്രയാസമുള്ള ഒരു ശൂന്യതയുണ്ട്. എന്തെങ്കിലും നഷ്ടപ്പെട്ടതുപോലെ, നിങ്ങൾക്ക് ഒന്നും മാറ്റിസ്ഥാപിക്കാൻ കഴിയില്ല. ഏകാന്തതയും ഏകാന്തതയും തമ്മിലുള്ള ബന്ധത്തെക്കുറിച്ച് ഞാൻ ചിന്തിച്ചു. നാം പിൻവലിക്കാനും പ്രതിഫലിപ്പിക്കാനും തിരഞ്ഞെടുക്കുമ്പോൾ ഏകാന്തത ഒരു തിരഞ്ഞെടുപ്പാണ്. എന്നിരുന്നാലും, ഏകാന്തത നമ്മെ വേട്ടയാടുന്ന ഒരു ശാപമായി അനുഭവപ്പെടുന്നു, അത് ഒഴിവാക്കാൻ എത്ര ശ്രമിച്ചാലും. ചിലപ്പോൾ, അത് ഒഴിവാക്കാനുള്ള നമ്മുടെ ശ്രമങ്ങളിൽ, നമ്മൾ കൂടുതൽ കുടുങ്ങിപ്പോകും. ആളുകളുടെ ഇടയിലാണെങ്കിലും ഞാൻ പൂർണ്ണമായും തനിച്ചാണെന്ന് തോന്നിയ നിമിഷങ്ങളുണ്ടായിരുന്നു. ആ സ...

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം.

ഞാൻ കേൾക്കാൻ കൊതിച്ച ശബ്ദം. ഞാൻ ഒരിക്കലും പറയാത്ത എല്ലാ കാര്യങ്ങളും ഞാൻ എങ്ങനെ അമിതമായി ചിന്തിക്കുന്നു.... സംഭാഷണങ്ങൾ അനായാസമായി കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നവരോട്, എനിക്ക് സ്വപ്നം കാണാൻ കഴിയുന്ന വ്യക്തതയോടെയും ബോധ്യത്തോടെയും സംസാരിക്കുന്നവരോട് എനിക്ക് അസൂയ തോന്നുന്നു. ഞാൻ ഇതെഴുതുമ്പോൾ രാത്രി ഏറെ വൈകി, അല്ലെങ്കിൽ അതിരാവിലെ. ഇടയ്ക്കിടെ കടന്നുപോകുന്ന കാറുകളോ നഗരത്തിൻ്റെ ദൂരെയുള്ള ചാഞ്ചാട്ടമോ മാത്രം അസ്വസ്ഥമാക്കുന്ന, എൻ്റെ ജനലിനു പുറത്തുള്ള ലോകം തികച്ചും ഇരുട്ടിൽ പൊതിഞ്ഞിരുന്നു. എന്നിട്ടും, ഇവിടെ ഞാൻ, ഉറക്കത്തിൽ സമാധാനം കണ്ടെത്താൻ ശ്രമിച്ചപ്പോൾ പെട്ടെന്ന് എന്നെ ആക്രമിച്ച ചിന്തകളോട് മല്ലിട്ട്, ഉണർന്നിരുന്നു. ഈ രാത്രിയിലും, മുമ്പത്തെ പല രാത്രികളിലെയും പോലെ, എൻ്റെ ജീവിതത്തിലുടനീളം ഞാൻ നടത്തിയ വിവിധ സംഭാഷണങ്ങളെക്കുറിച്ച് ഞാൻ സ്വയം പ്രതിഫലിപ്പിക്കുന്നതായി എനിക്ക് തോന്നുന്നു - അല്ലെങ്കിൽ കൂടുതൽ വേട്ടയാടുന്നത്, എനിക്ക് ഒരിക്കലും ഉണ്ടായിട്ടില്ലാത്തവ. ഞാൻ എപ്പോഴും ഒരു കേൾവിക്കാരനാണ്. ഇത് എനിക്ക് സ്വാഭാവികമായും, ഒരുപക്ഷേ വളരെ സ്വാഭാവികമായും ലഭിക്കുന്ന ഒരു വേഷമാണ്. സംഭാഷണങ്ങളുടെ ഒഴുക്കിൽ, ഞാൻ പലപ്പ...